Średniowieczna Forteca, w której nigdy nie zamieszkał
Zamek Alanya jest jedną z najbardziej imponujących średniowiecznych fortyfikacji na całym wybrzeżu Morza Śródziemnego. Wznoszące się 250 metrów nad poziomem morza na skalistym półwyspie, gdzie góry Taurus spotykają się z morzem, otoczone przez 6,5 kilometra murów, w którym znajduje się nie mniej niż sześć bram i kilkadziesiąt wież - jest to forteca na skali, która potrzebuje czasu, aby w pełni wchłonąć. To, co czyni go naprawdę niezwykłym, poza jego wielkością, to jego ciągłość: półwysep ten jest nieprzerwanie zamieszkiwany od przynajmniej IV wieku p.n.e. W jego murach nadal istnieją dwie dzielnice.
Od piratów do sułtanów
Najwcześniejszą zarejestrowaną nazwą dla tej strony jest Coracesium, używane w IV wieku przed Chrystusem, kiedy promontory służyły jako baza dla piratów działających we wschodniej części Morza Śródziemnego. Ta era dobiegła nagłego końca w 67 roku p.n.e., kiedy rzymski generał Pompejusz Wielki rozpoczął swoją kampanię na rzecz oczyszczenia mórz piractwa - schwytanie Koracesu jest rejestrowane w starożytnych źródłach jako decydujący moment, który zakończył się piractwo śródziemnomorskie na dużą skalę.
Pod Rzymem, a następnie w Bizancjum, miasto stało się ośrodkiem episkopalnym o umiarkowanym znaczeniu. Jego determinująca transformacja pojawiła się w 1221 roku, kiedy Alaeddin Kayqubad I, Sułtan Anatolijskiego Sułtanatu Seljuka, przejął twierdzę po oblężeniu. Według legendy, sułtan zabezpieczył miasto nie tylko siłą, ale poprzez wymianę dyplomatyczną z kobietą wewnątrz murów, którą później poślubił. Czy historia jest prawdziwa czy nie, to, co Kayqubad zrobił z Alanya jest dobrze udokumentowane: przemianował go Alaiyye, zbudował Kızıl Kule, zbudował stocznię i podniósł większość murów widocznych dzisiaj. Alanya stała się zimową stolicą Seljuk Sultanate i głównym portem śródziemnomorskim - najważniejszym portem pomiędzy Konstantynopolem a Lewantem.
Struktura zamku
Zamek podzielony jest na trzy koncentryczne strefy: zewnętrzne mury, środkowy zamek, a także najgłębszy cytadel na samym szczycie. Ten warstwowy system obronny zawiera dodatki i naprawy z całego stulecia, co czyni go rodzajem fizycznego archiwum średniowiecznej architektury wojskowej.
System cysterny wewnątrz ścian zasługuje na szczególną uwagę. Zaprojektowane tak, aby wytrzymać wydłużone sigi, te duże możliwości magazynowania wody - niektóre jeszcze nietknięte dzisiaj - pokazują wyrafinowanie inżynierii Seljuk i strategiczne myślenie, które weszło w projekt zamku.
Co zobaczyć
Najgłębszy cytadel na szczycie jest obecnie dostępny jako muzeum open- air. W jego murach można zobaczyć pozostałości pałacu Sułtana, cysterny, baraki i kaplicę Bizantyneera. Strona została udostępniona dla odwiedzających z ograniczeniami mobilności.
Meczet Süleymaniye został zbudowany w czasie panowania Suleiman Wspaniały i siedzi w murach zamku - jednym z najbardziej uderzających przykładów Ottomanera uzupełnień do wcześniejszej struktury Seljuk.
Termalny jest jedyną ocalałą oryginalną stocznią Seljuk w Anatolii, pięcioosobową konstrukcją, która jest częściowo zanurzona dzisiaj i najlepiej oglądana z wody na jednej z wycieczek łodzi, które odlatują od portu Alanya.
Grobowiec Bedestena i Akşebe należą do innych znaczących zachowanych w murach struktur, które są związane z jedną z postaci historycznych, której nazwa została osadzona w pamięci miasta.
Połączenie Kleopatry
Plaża po zachodniej stronie półwyspu nosi nazwę egipskiej królowej. Według legendy, Kleopatra i Mark Antoniusz spotkali się tutaj, a Antony wysłał piasek z Egiptu, aby stworzyć plażę godną niej. Historyczne dowody na to są cienkie - choć włączenie regionu na terytoriach związanych z królową Ptolemeusza nie jest całkowicie pozbawione podstaw. Czy wierzyć czy nie, legenda okazała się niezwykle trwała, a Kleopatra Beach pozostaje jednym z najlepszych zabytków Alanyi.
Informacje praktyczne
- Położenie: Alanya, 133 km na wschód od centrum Antalya.
- Dojazd tam: Pieszo od centrum miasta Alanya w przybliżeniu godzinę. Przez kolejkę linową (teleferik), która jest znacznie szybsza - zauważyć, że zamyka się o 18: 00 w zimie. Samochodem lub taksówką; droga zamkowa jest otwarta dla pojazdów.
- Wejście: Šáçkale pobiera opłatę wstępną; MüzeKart przyjął. Zewnętrzne ściany i ogólny obszar zamku są w dużej mierze wolne do zbadania.
- Czas potrzebny: 3 do 4 godzin na pokrycie całego miejsca, w tym zewnętrznych ścian. Samo miejsce zajmuje około 30 minut.
- Najlepsza pora na zwiedzanie: Zachód słońca z zamku jest wyjątkowy - wystarczy pamiętać o czasie zamykania kolejki linowej. Wczesny poranek jest najlepszy do unikania tłumów.
- Połącz z: DamlataşCave i Kızıl Kule można wygodnie odwiedzić tego samego dnia.
